zorgen gaan altijd door

Ook op vakantie gaan de zorgen altijd door

De eerste week van onze vakantie verloopt een beetje sneu. De camping is niet helemaal de oase van rust waar we op hopen. Op dag drie krijgen we een telefoontje dat er een poging gedaan is om in te breken in ons huis en bellen en appen we een slag in de rondte om alles te regelen.

Op dag vier begint onze zoon te hoesten en laten we hem toch maar voor de zekerheid op Covid-19 testen en rijden we naar huis om de uitslag rustig af te wachten en meteen de schade aan het huis even op te nemen. Na een goede uitslag vertrekken we naar een andere camping voor vakantie poging twee.

Eindelijk rust

Onderweg is de lucht nog donker. De camping blijkt een groen paradijsje te zijn en de zon breekt door. We horen vogels, de wind en verder bijna niks. Er is een rustig strandje op loopafstand. Overal staan vuurschalen om vuurtjes te stoken. Eindelijk zijn we waar we willen zijn. We drinken koffie voor de caravan, pakken er een boekje bij en staren in de rustige verte. De zon breekt steeds vaker en langer door. We horen onze zoon verderop lachen met andere kinderen.

Dan loop ik de caravan in en kijk op mijn telefoon. Een gemiste oproep van het zorginitiatief van mijn zus. Ze weten dat ik met vakantie ben, dus dit moet slecht nieuws zijn. De rust die er nog maar net was is meteen weer verdwenen.
‘OMG, Hester’, denk ik en bel terug en krijg een begeleidster aan de lijn. Met mijn zusje is alles goed, gelukkig. Maar met de zorgonderneemster niet. Ze ligt in het ziekenhuis, is ernstig ziek. Meer mogen ze er niet over vertellen. AVG-wet… Alleen dat de zorg voor Hester en de andere bewoners geregeld is. Het team vangt de opengevallen diensten voorlopig op.

Zorgen gaan altijd door

In mijn hoofd is het doodstil als ik ophang. Daarna breekt er een storm van duizenden gedachten los. Wat is er aan de hand met de vrouw die samen met haar man zeven jaar geleden zo dapper, zo energiek een prachtige plek creëerde voor haar eigen kind, mijn zus en andere cliënten met een ernstige meervoudige beperking? Die nog geen jaar na de oprichting te horen kreeg dat ze haar man en mede-ondernemer ging verliezen aan de vreselijke ziekte ALS. Wiens man vlak voor de uitbraak van Corona in de laatste fase van zijn ziekteproces is beland. Die zo hard gewerkt heeft, zo onmenselijk hard gewerkt heeft om het zorginitiatief alleen toch te laten slagen.
Wat heeft het leven haar nu nog meer aangedaan? En waarom? Zoveel zorgen. Over hoe verder. Met haar, met Hester, met het personeel, met de andere bewoners en cliënten. Hun familie. Zoveel emoties. Over hoe oneerlijk. Hoe vreselijk oneerlijk. Onbeschrijflijk wat deze plek voor mijn zus betekent. Welke weg we afgelegd hebben voordat ze op deze plek terechtkwam. Blijft deze plek nu wel bestaan of moeten we weer…

Er is niks wat ik op dit moment kan doen, vertelde de begeleidster en zeggen mijn ouders die ik daarna spreek. Een kaartje sturen misschien. En verder proberen toch maar te genieten van het groene paradijsje waar we nu even mogen zijn. Zorg stopt niet tijdens de vakantie. Zorgen zijn er altijd. Zorgen gaat altijd door.

The power is in the story’, Michelle Obama zei het al, Merel bewijst het ook met dit verhaal. Daarom organiseren we op 25 september een workshop ‘De Kracht van Bloggen’. Doe ook mee en ontdek je schrijftalent!