passend onderwijs

Wat als juist het VSO geen passend onderwijs biedt?

Tussen al ’t gedoe door over mondkapjes in het leerlingenvervoer, (te) langzaam verruimende bezoekregelingen, dagbestedingen die wel of niet open gaan, zouden we ’t bijna vergeten: het gaat niet goed met Passend Onderwijs. Uit onderzoek van Ouders&Onderwijs blijkt dat 60% (!) van de ouders ontevreden is over de uitvoering van Passend Onderwijs in de praktijk. En ja, ik hoor dus bij die 60%. En wel hierom.

Nadat Daniël met een supergaaf kamp, een heerlijke musical en een flitsende einddisco groep 8 afsloot op de reguliere basisschool (en een traan liet omdat het voorbij was), moest hij naar het VSO. We hadden drie jaar lang gezocht naar een plek op een reguliere middelbare school voor hem. Vakkundig werden de deuren één voor één in ons gezicht dichtgesmeten, totdat het Voortgezet Speciaal Onderwijs als enige optie overbleef. Want hij was leerplichtig, hij moest wel naar school. 

De afgelopen jaren op het VSO heb ik heel wat afgepraat. Om duidelijk te maken dat Daniël anders leert, dat het aanbod niet altijd past. Om met enige regelmaat zijn veiligheid in de klas zeker te stellen. En om een plek aan tafel te krijgen. Want een echt gelijkwaardige driehoek ‘ouder-school-leerling’, bleek lastig.
Soms ging het een tijd goed en kwam Daniël blij thuis. Maar even vaak kwam hij boos of verdrietig uit school. Of zei hij wel heel weinig. 

wat als we er mee stoppen?

Eind januari, na weer gesprek op school, realiseerden we ons dat Daan nog net dit schooljaar 16 wordt en dan dus niet meer leerplichtig is. En toen begon er aan onze horizon een lichtje te flikkeren.
Want wat als we er gewoon mee zouden stoppen, met dat VSO? Wat als we hem van school zouden halen om het zelf te gaan doen? Wat als we geen energie meer verspillen aan een school die toch niets wil, maar onze energie gaan stoppen in het opbouwen van iets nieuws? 

passend onderwijs

Dat ‘iets nieuws’ krijgt steeds meer kleur. Door het thuisonderwijs komen we erachter wat hij leert op het VSO -én wat dus niet. Door de Wlz-indicatie die eindelijk rond is, hebben we een pot met geld. En door de enthousiaste reactie van Daan z’n PGB-er die meteen zei: ‘Ik doe mee hoor, leuk!’, ontstaat er een flow aan ideeën en plannen. 

We bouwen aan een academie. Een plek waar 16-plussers met een verstandelijke beperking nog veel kunnen leren, omdat we theorie en praktijk aan elkaar koppelen. Een plek waar ze uitgedaagd worden, waar ze hun wereld groter kunnen maken en nog veel zelfredzamer kunnen worden. Maar dan wel op maat, met als uitgangspunt wat ze allemaal wél kunnen.
Op dit moment kent onze academie 2 studenten, we gaan na de zomer van start. 

Ik blader door de evaluatie Passend Onderwijs, lees de berichten over het onderzoek van Ouders&Onderwijs en voel een enorme opluchting. Ik zal me best nog wel eens druk maken over het  onderwijs voor kinderen met een zorgvraag. Maar al die discussies raken me nooit meer persoonlijk. Wat een luxe!

Nieuwsgierig naar al die deuren van middelbare scholen die vakkundig dicht werden gesmeten? Lees dan het e-boek ‘Is er een passende plek voor Daniël?’