kind mee naar de supermarkt

Je kind mee naar de supermarkt? Soms moet je wel

Nu we in de tweede coronagolf zitten, doe ik weer vaker boodschappen zonder Beer. Normaal gesproken neem ik hem mee omdat hij dit best een leuk uitje vindt. Hij mag dan helpen met een broodje uitzoeken en vaak wacht hij op me bij de diepvriesafdeling terwijl hij zijn meegebrachte cijfers op een diepvrieskist met pizza’s legt en bewondert.

Van half maart tot begin juli kon Beer samen met alle andere deelnemers niet naar zijn dagbesteding of logeerhuis vanwege de lockdown. Alleen thuis laten is geen optie, ondanks dat Beer al een grote vent van 19 is. Vanwege zijn zware autisme met een behoorlijke verstandelijke beperking kan hij zelf geen hulp roepen als er iets gebeurt. Ik reed in die maanden met hem naar een kleine supermarkt waar hij in de auto voor de deur braaf bleef wachten op mij. En op het kaasbroodje dat ik meebracht als beloning.
Toch ging ik altijd erg alert op geluiden met een kar snel door alle schappen heen. Een jaar of 5 geleden kon ik hem ook niet alleen in de auto laten, dus je begrijpt dat ik behoorlijk trots op hem ben.

Mondkapje lukt wonderwel

Ik rij hem vanaf juli altijd nog zelf heen en weer naar de dagbesteding. Want die is nog steeds niet volledig open. Vorige week moest ik voor mezelf naar het ziekenhuis en de huisarts en toen moest ik Beer wel meenemen.
In het ziekenhuis en bij de huisarts is een mondkapje toch wel een soort van verplicht. Beer liet dit mondkapje wonderbaarlijk genoeg toe zonder het krijsend van zijn gezicht af te rukken. Ook wachtte hij keurig en rustig springend naast de stoel in de wachtkamer op me toen ik werd verzocht alleen bij de arts naar binnen te gaan. De Teletubbies zijn altijd een succes bij dit soort gelegenheden. 

Kind mee naar de supermarkt

Met het gevoel dat het wel goed zou komen, gingen we gisteren samen een kleine boodschap doen. Bij een supermarkt, waar ze van die verjaardagkaarsjes verkopen met cijfers. Ik zag wel dat een kar verplicht was en er stonden geen mandjes.
Een mandje kan Beer heel goed meenemen voor 1 kaarsje, maar een hele kar vond ik vragen om gedoe. Ik moet dan met mijn eigen kar achter hem aanrennen en hopen dat hij niet in de benen van een andere klant rijdt die niet snel genoeg richting zijn ‘verjaardagskaarsenvak’ gaat. Daarom besloot ik Beer geen kar te geven. Ik vind ook dat ik al echt meer dan genoeg doe om de maatregelen te respecteren. Meer misschien nog dan iemand anders.

Bij het afrekenen werd mij gevraagd Beer toch echt de volgende keer ook een kar te geven vanwege blablabla, ik weet het wel inmiddels. Beer had ik netjes bij de inpaktafel tegen de muur gezet zodat hij keurig afstand kon houden van de andere inpakkende klanten. Ik zei zachtjes dat we dat dan maar gaan proberen en verliet de winkel. 

In de taxi

Nu is de hoop dat de dagbesteding gewoon open zal blijven zodat ik rustig zelf boodschappen kan blijven doen. In elk geval weet ik nu dat een mondkapje te doen is, zodat Beer mee kan met de taxi. Dat is dan weer een extra 2 uur per dag vrij voor mij, om bij te kunnen komen.

Want bijkomen kunnen ouders-van allemaal wel gebruiken. Dat bijkt ook uit de verhalen in ons boek Wat Niemand Weet… Heb jij hem al?