testament

Je eigen kind onterven omdat hij/zij anders is

“Na drie en twintig jaren van jouw leven maken we een testament op van je jeugd” Boudewijn de Groot zong er een liedje over, ik had toen ik veel jonger was geen idee wat het betekende, een testament maken. In mijn beleving was dat iets uit een film waar een rijke vader zijn kinderen onterfde als ze iets hadden gedaan wat de pater familias niet kon waarderen.

Een tijd geleden hoorde ik een notaris spreken over erfenissen en gehandicapte kinderen, ik was compleet in shock, je eigen kind onterven omdat hij/zij anders is geboren, het wilde er niet in bij mij. En toch is er op die dag een zaadje geplant in mijn hoofd. We gingen nadenken over hoe het later zou gaan, als wij er niet meer zijn. Ons huis hebben we gekocht, en we hebben toen jij geboren werd een aantal financiële zekerheden ingebouwd zodat we, als er één van ons zou wegvallen, altijd de ruimte zouden hebben om voor jou te kunnen zorgen, zonder de stress van “moeten werken”. Heel veel dingen zijn door de tijd ingehaald, jij woont alweer zo lang niet meer thuis, en zorgen maken we ons vooral in plaats van het te doen.

testament

Na een gesprek bij de notaris werd er veel duidelijk, het is de hoogste tijd om een aantal zaken goed op papier te zetten. Na een week of drie vallen de concept testamenten op de mat, met een begeleidend schrijven waarin staat dat we een afspraak moeten maken om te ondertekenen. Zo gezegd, zo gedaan.

En dan is de dag aangebroken. Meneer de notaris leest het testament voor waarna we worden gevraagd te ondertekenen. Er staat met geen letter in waarom we voor jou voor deze constructie hebben gekozen. Na afloop kijkt de notaris mijn kant op en vraagt of ik nog iet toe te voegen heb. Mijn stem is dik van de ingehouden emoties, ik leg uit dat jij zo heel anders bent dan je zussen, dat je altijd zorg nodig zal hebben, dat we deze stap niet hebben genomen omdat je een ondeugend ventje bent met een onduidelijke levenswandel. De notaris kijkt me aan en spreekt zijn waardering uit. “U zou eens moeten weten hoeveel ellende ik hoor en meekrijg als er niets geregeld is” zegt hij. Bij het afscheid geeft hij geen hand, maar de manier waarop hij naar ons kijkt spreekt boekdelen.

toekomst

En zo hebben we weer een moeilijke stap gezet in de zorg voor jou, je zusjes en de toekomst. Voor als wij er niet meer zijn. Het staat geschreven en zo zal het uiteindelijk gaan. Niet alleen voor jou maar ook voor Daniëlle en Lisa, die met een zorgbroer als erfenis al zoveel meer op hun bordje hebben gekregen dan menig andere erfgenaam.

Bij sommige beslissingen moet je je hart uitschakelen en je verstand laten overheersen.

Nu staat het zwart op wit.

Meer over de schrijfster Ada Holenberg: We zijn een compleet zorggezin, en dat komt door Walter. Zijn zussen (en ik) werken bij Amerpoort, hij woont er, papa is vrijwilliger. Walter is de lijm in dat systeem 😊

Regelen: Om een testament rechtsgeldig te laten zijn moet je dit via de notaris regelen. Maar waar vind je een notaris?

angsthaasAngsthaas en de Anderen is een aangrijpende fabel over de kracht van het anders zijn. Twee dingen waar je als ouder van een zorgintensief mee te dealen hebt, anders zijn en kracht. Heb jij het boek al in huis?