energie

Wat als ouders de energie niet meer op kunnen brengen?

Daniël is van het VSO af en gaat naar een privé-school. Een eigen initiatief dat we dit schooljaar gestart zijn. Nu nog erg kleinschalig, maar met de ambitie om te groeien. ‘We’ zijn de ouders van de twee leerlingen die de school nu heeft, samen met een paar ouders die veel interesse hebben. We hebben nog enorm veel werk te verzetten om er echt iets van te maken. Maar we lopen tegen onze eigen grenzen aan.

Onze school heet ALEZ, Academie voor Leren en Zelfredzaamheid, en is bedoeld voor jongeren met een verstandelijke beperking van 16+.
‘Deze jongeren zijn nog lang niet uitontwikkeld wanneer zij het Voortgezet Speciaal Onderwijs verlaten. In de volle breedte kunnen ze flink groeien als ze worden uitgedaagd en de juiste kansen krijgen’, laat een actueel onderzoek zien. En dat is dus precies wat we met ALEZ doen.

Prachtig natuurlijk en we willen er ook echt een succes van maken. We moeten aan de slag met het regelen van stages, met het oprichten van een stichting en met de erkenning bij het Zorgkantoor, zodat we onze leerkrachten uit pgb kunnen betalen. Maar het lukt gewoon niet zo goed. We komen niet uit de startblokken.

Geen energie

Vorige week hadden we een evaluatiegesprek met het horecabedrijf waar we nu een ruimte huren voor ALEZ. Daar zijn ze superblij met onze kids.
‘Hoe gaat het met de stages?’ vroeg de bedrijfsleider.
‘Niet goed’, antwoordden we en zonder dat we het hadden voorbesproken of eerder hadden bedacht, vertelden we dat we moe zijn. Moe van het op de barricades staan om een goed leven voor onze kids te regelen. Een leven waarin ze erbij horen en erkend worden om hun bijdrage aan de maatschappij. De emotionele drempel die we nu met ALEZ over moeten om bijvoorbeeld stages te regelen zijn hoog, te hoog. We hebben te vaak nee gehoord, we durven gewoon niet meer zo goed.

We keken zelf van ons antwoord op. Daar zit dus onze pijn, de zere plek waarom we niet met vliegende vaart aan de slag zijn. We zijn geen naïeve, enthousiaste ouders meer die denken dat ze de wereld wel even kunnen veranderen. We lopen al 16, 17 jaar mee en hebben onze portie strijd meer dan gehad. We zijn gewoon moe.

En dus zoeken we nu iemand die voor ons achter stages aan wil. Die wel de energie heeft om bij bedrijven binnen te stappen en bij een ‘nee’ of ‘ja, maar’ gewoon doorpakt. Weet je toevallig iemand, we horen het graag 😉

 

passend onderwijsSilvie voerde een jarenlange strijd voor goed onderwijs voor Daniël. Een strijd die veel van haar heeft gevraagd. Lees haar verhaal in ons e-boek ‘Is er een passende plek voor Daniël?’