scholen gaan dicht

En dan gaan alle scholen dicht

Zondagochtend, ik loop met Daniël in de Albert Heijn en probeer zijn zoveelste vraag over het Coronavirus te beantwoorden. Lastig, want hoe leg ik het verband uit tussen de lege chipsschappen en het virus? Waarom de sinaasappellimonade op is? En de melk-met-de-groene-dop en de afbakbroodjes die hij altijd voor Simeon koopt? Ondertussen open ik de app van de NOS; is er al nieuws over het sluiten van de scholen?

‘Mam, virus nu voorbij?’ vraagt Daniël als we weer thuis zijn en de boodschappen opruimen. ‘Ik wil weer hockey en zwemmen…’
‘Simeon, geen chips meer want virus’, probeert hij zijn broertje uit te leggen waarom zoveel schappen leeg waren.
En dan weer aan mij: ‘Mama, waarom is virus? Waarom niet naar school morgen?’

Ik probeer mijn geduld te bewaren en ook voor de zoveelste keer zijn vragen zo goed mogelijk te beantwoorden. Daan is al vanaf woensdag met al zijn vragen thuis. Hij heeft een kuchje, dus durfde ik hem zaterdag ook niet naar de opvang -die ging door- te sturen. Ook al kon ik wel even een Daniël-break gebruiken. Want hoe lief hij ook is, hij vraagt heel veel aandacht, even echt ontspannen is er niet bij als hij thuis is. 

‘Ik weet nog niet of de school morgen dicht is Daan’, reageer ik dan naar waarheid. ‘Mark Rutte, je weet wel de baas van Nederland, gaat er vanmiddag over beslissen.’
‘O’, reageert hij bedenkelijk. ‘Waarom moeten de scholen dicht?’
Zuchtend ga ik naast hem zitten, pak de laptop erbij en open Nieuwsbegrip. We loggen in met zijn schoolaccount en zoeken het filmpje van week 6 op over het Coronavirus.

Natuurlijk mag Daniël z’n honderd vragen stellen. Ik snap heel goed hoe lastig het voor hem is. Alle structuur is weg, net als de chips in de winkel. Maar dat maakt het nog niet gemakkelijk om hem hele dagen thuis te hebben. 

Scholen gaan dicht

En dan volgt het lang verwachte nieuws: alle scholen gaan dicht, net als de kinderopvangcentra. Die duidelijkheid is fijn. En ja onze kinderen zijn kwetsbaar, dus is het vooral ook in hun belang dat ze niet naar school gaan.
Maar als een vakantie al zwaar is, hoe gaan we dit dan weken volhouden? Zonder die o zo belangrijke structuur, zonder opa&oma om op te passen, zonder PGB-ers (want tja, misschien beter van niet). Uberhaupt zonder extra handjes; lief dat die mevrouw op Twitter aanbiedt om op te passen via #coronahulp, maar op ónze kinderen? Het worden weken met onrust, onzekerheid, spanning, zieken in onze omgeving en muren die op ons af gaan komen.

We zullen op zoek moeten naar de kleine momenten van rust en ontspanning want ondertussen gaat ook nog ’ns alles door. Werk, het huishouden, de andere kinderen zonder school, ouders die eenzaam thuis zitten. En het allerbelangrijkste: het zorgen voor onze eigen gezondheid. 

Succes en sterkte. Ik ga Daniël nog maar weer een keer uitleggen waarom de sinaasappellimonade op was.

Dit is wel het moment om eindelijk ons boek ‘Wat Niemand Weet’ te lezen. Bestellen doe je zo!