persconferentie

De persconferentie en wat er niet gezegd werd

Ik heb er slecht van geslapen, van de persconferentie gisteravond en het nieuws dat er eigenlijk niet echt iets verandert. Tot in ieder geval 20 mei. Ook al gaan de basisscholen (inclusief het SO) weer open en lijkt er wat lucht te komen omdat ook mijn jongens weer kunnen sporten. Ik heb liggen woelen en draaien, vooral om de dingen die Mark Rutte niet heeft gezegd.

Het onderwijs 

Los van dat ik hier thuis met mijn pubers niets heb aan die lossere onderwijsregels, roept de nieuwe regeling nogal wat vragen op. Want hoe gaan al jullie basisschoolkinderen vanaf 11 mei naar school? Met een busje waar ze dicht naast elkaar zitten?
Op de site van de overheid met de meest gestelde vragen, staat dat het leerlingenvervoer op de reguliere manier plaats gaat vinden. Mits kinderen en volwassenen zo veel mogelijk 1,5 meter afstand houden. Maar wie zet dan hun rolstoel vast? En, zoals iemand op Facebook al opmerkte: ‘Veel chauffeurs zijn ouder dan 65, hoe zit het met hun kwetsbaarheid?’

Andere vraag: als de basisscholen open gaan en de kinderdagverblijven, gastouders en BSO’s in hun kielzog, hoe zit dat dan met medisch kinderdagverblijven en dagbestedingen? Kunnen ook zorgintensieve kinderen die niet naar het speciaal onderwijs of een reguliere school gaan, naar hun dagelijkse, vertrouwde omgeving terug? Hoe zit het dan met hun vervoer?  

Veel van onze kinderen zijn kwetsbaar en anderhalve meter afstand houden is niet mogelijk. Kan je er als ouder op vertrouwen dat het goed gaat? 

De reguliere zorg

De bezoekersregeling voor verpleeghuizen blijft zoals die is, zo zei Rutte op de persconferentie. Maar hij zei niets over zorginstellingen. Hoe zit het met woongroepen waar mensen -onze kinderen- met een beperking wonen? Betekent dit dat we onze kinderen niet mogen zien tot 20 mei? Dat is echt nog heel lang. Veel te lang.

(En even tussendoor: mogen basisschoolkinderen die niet thuis wonen, dan wel naar school?)

Omdat de druk in de ziekenhuizen afneemt, worden er ook weer ‘reguliere’ operaties en behandelingen gepland. Goed nieuws! Maar betekent dit dat de reguliere zorg voor onze kinderen ook weer op gang komt? Denk fysiotherapie, denk massages en andere noodzakelijke behandelingen die veel verder gaan dan welbevinden.  

Ik vraag me zo langzamerhand af welk doel deze middelen heiligen. Want familieleden die negatief testen kunnen elkaar toch gewoon zien? En als fysiotherapeut of kinderverpleegkundige negatief testen kunnen ze toch gewoon aan huis komen? Of denk ik te simpel?

En de kappers…

Vlak voor de persconferentie publiceerde Ieder(in) de resultaten van een grootschalige enquete naar de gevolgen van de crisis voor mensen met een beperking of chronische aandoening. Met als kop: ‘Eenzaamheid, overbelasting en verwaarlozing: coronacrisis treft mensen met een beperking hard’. Ieder(in) concludeert: ‘Het gebrek aan persoonlijke beschermingsmiddelen, loopt als een rode draad door de verhalen die Ieder(in) hoort.’

Dat we tot 20 mei niet naar de kapper kunnen is vervelend, gelukkig zitten we allemaal in hetzelfde langharige schuitje. Helaas geldt dat voor veel andere andere regels niet en is het bootje voor zorgintensieve kinderen en hun ouders een stuk minder goed bestand tegen de storm.  En daar heb ik wakker van gelegen vannacht.

Dit zijn de gevolgen voor Lotte, nu haar behandelaars niet meer kunnen komen…