begeleiden van

Als het zorgen voor vooral begeleiden van je kind is

We hebben tijdens onze vakantie drie weken gezeild. Op een zondagmiddag knoopten we onze boot goed vast in de haven van Schiermonnikoog, want de voorspelling was windkracht 9. In de kuip, uit de wind, keken we over het Wad dat langzaam droogviel, toen er nog een zeilschip het kleine haventje in voer. ‘Leg maar vast aan de Anna’, hoorden we de havenmeester zeggen. Snel stonden we op en zwaaiden naar de man en vrouw op de boot, die zoekend rondkeken: ‘Joehoe dat zijn wij!’ Het bleek de voorbode van een paar gezellige, winderige dagen.

De volgende ochtend klopten ze op ons dek. ‘We moeten naar de vaste wal, naar de dierenarts in Dokkum. Onze hond is helemaal niet lekker. Mogen we jullie ons telefoonnummer geven voor als er wat met het schip is? En kunnen jullie extra opletten?’
Natuurlijk wilden we dat, de wind trok al aan; we zouden niet ver weg gaan. Daniël die de woorden dierenarts en hond had opgevangen, kwam nieuwsgierig naar boven. ‘Wat is met jullie hond?’
De vrouw liet z’n zere teen zien en kletste wat met Daniël. Op een manier, die me nieuwsgierig maakte.
‘We moeten nu gaan’, zei ze tegen Daan. En tegen mij, terwijl ze op haar hond wees: ‘Zelfs als de kinderen er niet bij zijn, blijven we zorgen. Het zit veel te veel in ons systeem… Onze jongste in meervoudig gehandicapt.’

En dus zaten we de volgende avond, toen die windkracht 9 weer een 6 was geworden, met z’n vieren in de kuip aan de wijn.
We bespraken ons schip, hun schip, deelden zeilavonturen. En praatten over hun zorgintensieve dochter van 16, die niet meer thuis woont en over Daniël. ‘Ik wil niet vergelijken of de zorg voor hem bagataliseren, maar het is toch wel echt anders. Hij kan zoveel zelf’, zei ze en ik voelde haar pijn achter die woorden. De pijn die ze ongetwijfeld nog steeds voelde omdat ze niet zelf voor hun dochter konden zorgen. 

Begeleiden van

Ze had natuurlijk gelijk, qua ‘zorgen’ is Daniël niet ingewikkeld of zwaar. In de haven kon hij helemaal zelfstandig met z’n handdoek en toilettas gaan douchen in het havenkantoor, zonder z’n shampoo te vergeten of de weg kwijt te raken. Hij kan een eitje bakken en als hij alleen thuis is een pakket aannemen.
Maar qua begeleiding is hij wel een hele handvol. Want wanneer kunnen we hem loslaten en wanneer niet? Wanneer is zijn zelfstandigheid nog veilig? Hij heeft veel behoefte aan structuur, wil altijd precies weten wanneer we wat gaan doen en vooral wat we waar, wanneer eten. Met een zeilschip over de Wadden zwerven, waarbij we afhankelijk zijn van de wind en het tij, is dan een ingewikkelde vakantie.
Hoe helpen we hem met vriendschappen en relaties? Volgend jaar wordt hij 18 en dan? Hoe zal het later met wonen en werk gaan? Ondanks z’n zelfstandigheid heeft hij altijd toezicht nodig, ook als hij dat niet wil. Hoe doen we dat?

Ons gesprek in de kuip in de haven van Schiermonnikoog ging al snel weer over zeilen; we hadden tenslotte vakantie. Maar haar opmerking zette me wel aan het denken over het zorgen voor Daniël en waarom het soms zo uitputtend is. Ook al kan hij veel zelf. 

covers Lotje&coZorgintensief is soms fysiek zorgen voor en soms mentaal begeleiden van en soms allebei tegelijk. In alle nummers van Lotje&co benoemen we t zoals het is; zonder taboes. Heb jij je collectie al compleet?