zorgbureaucratie

Als je opeens middenin de zorgbureaucratie zit

We hebben een aantal taken strak verdeeld hier thuis. Dat betekent onder andere dat ik alles regel rond de zorg en begeleiding van Daniël. Ik weet ondertussen de weg in zorgland, heb er nogal wat over gelezen en veel mensen over gesproken. Natuurlijk vertel ik Harro over mijn bureaucratie-avonturen en krijgt hij alles mee, maar de ervaring vanaf de zijlijn blijkt toch heel anders dan er middenin staan.

We zijn in een wooninitiatief gestapt. Een klein groepje ouders heeft veel voorwerk gedaan. En nu er een zorgvisie ligt, hebben zij anderen uitgenodigd mee te gaan doen, waaronder wij. Superleuk, want Daniël zijn vrienden zijn nu ook zijn toekomstige huisgenoten.
Maar goed, voor het zover is, moet er nog enorm veel werk verzet worden. En omdat ik al veel te veel uren in ALEZ, Daan z’n school steek, is Harro actief bij het wooninitiatief. Hij zit in de werkgroep wonen en in de werkgroep financiën. (Ik trouwens in de werkgroep zorg, helemaal niets doen kan uiteraard niet.)

Zorgbureaucratie

De werkgroep financiën hield z’n eerste vergadering bij ons thuis. Ik deed enorm mijn best om me er niet mee te bemoeien.
Harro wilde op een rij zetten waar de inkomsten straks vandaan gaan komen. Toen hij de vraag stelde hoe de bewoners voor de huur en de zorg gaan betalen, raakte hij verstrikt in de afkortingen en het jargon. Wlz, zorgzwaartepakketten, Wajong, Wmo. Hij kwam er niet meer uit: ‘Wat is dan een zzp? Wie stelt dat vast? En welke heeft Daniël eigenlijk?’
De andere werkgroepleden probeerden uit te leggen dat je voor de Wlz bij het Zorgkantoor moet zijn, dat de Wmo bij de gemeente zit en je voor een Wajong-uitkering bij het UWV moet aankloppen. Iemand zocht zelfs de tabellen met de zzp-pakketten erbij. Maar ze kwamen er niet uit.
‘Sil, kom ‘ns helpen. Dit gaat echt boven mijn pet.’
‘Let op, uit pgb, de Wlz dus, mag je alleen zorgkosten betalen!’ legde ik uit.
En toen de andere vader zei: ‘Maar wat als we de zorg als ZIN inkopen?’ wist Harro het helemaal niet meer: ‘Wat is ZIN nou weer?’
Mijn uitleg dat ZIN zorg in natura betekent, hielp natuurlijk niet.

Toen we later onze tanden poetsten, kon hij er nog niet over uit: ‘Jonge jonge wat is de zorg ingewikkeld geregeld. Wie heeft dat ooit zo bedacht? Je haakt als ouder toch gewoon af. En dan krijgt je kind dus minder zorg. Eigenlijk kan het niet.’
Het was dat ik mijn mond vol tandpasta had, anders had ik ‘m met liefde gewaarschuwd dat het in de dagelijkse praktijk, als je formulieren echt moet gaan invullen, nog ingewikkelder is.

zorgbureaucratie Silvie verzamelde al haar blogs over die zorgbureaucratie in de bundel ‘Zullen we er maar gewoon om blijven lachen?’ Bestel nu en lach mee.