medische afspraken

Als je kind weer eens veel medische afspraken heeft

Daniël heeft alweer een afspraak bij de orthodontist. Weer nieuwe elastiekjes en weer die ijzerdraad een beetje strakker. Ik ben het ondertussen aardig beu. Iedereen met beugelende pubers zal dit herkennen, er lijkt geen einde aan te komen. En als je kind dan ook nog (veel) andere medische controles heeft, is het best een opgave.

We rijden naar de praktijk en eenmaal binnen is Daniël helemaal geprogrammeerd. Hij weet hoe hij zich aanmeldt, wacht netjes tot zijn naam in het scherm verschijnt en weet ook waar hij naar toe moet als er dan ‘stoel 1’ achter verschijnt. Ik loop achter hem aan.
Want gelukkig mag ik weer mee en kan ik iets van controle houden over de voortgang. Ik kan er in ieder geval naar vragen. Als de assistente z’n elastiekjes eruit heeft gehaald, wachten we op de controle door de orthodontist zelf.
‘O, dat ziet er best goed uit,’ zegt ze en kijkt me lachend aan. Ik neem aan dat ze doelt op hoe schoon z’n gebit is. We doen thuis namelijk ons uiterste best om Daniël te helpen bij het poetsen, stoken en gorgelen. Veel gedoe, dat nog al eens tot discussie leidt.

Maar ze bedoelt iets anders: ‘Ik vind dat z’n beugel er voor de kerst uit kan!’
‘Oo wat fijn, dat is goed nieuws!’ juich ik.
‘Nee niet beugel eruit…’ schrikt Daniël en houdt zijn hand voor zijn mond. Zelfs deze verandering blijkt lastig voor hem.
‘Dan kom je toch gewoon een keer thee drinken,’ zegt de orthodontist lachend en neemt de tijd om uit te leggen wat ze gaat doen.

Medische afspraken

Met een hele rits afspraken stappen we weer in de auto. Happen voor de nachtbeugel, aanmeten spalkje, dan alles eruit, nachtbeugel ophalen, nacontrole; het is veel en nog steeds moeilijk te begrijpen voor Daniël. Dus doe ik wat we altijd doen om hem houvast te geven: we gaan het visualiseren en een lijstje maken. Vroeger deed ik dat door boekjes te maken met foto’s of een kalender waar hij iedere dag kon afstrepen tot de grote gebeurtenis. Nu laat ik hem alle afspraken in zijn agenda schrijven. 

Hij bladert heen en weer, zoekt de juiste datum en schrijft het allemaal netjes op. Dan bedenk ik me dat er ook nog wat medische afspraken staan voor de kerst. Die laat ik hem ook opschrijven: een controle-afspraak bij de oogarts en een gesprek met de kinderarts. Waar de AVG-arts ook bij is, zodat we met haar kunnen kennismaken. Want Daniël wordt volgend jaar 18.
‘O ja Daan, er is ook nog een afspraak met de KNO-arts,’ herinner ik me en zoek in mijn inbox wanneer dat ook al weer was.
‘Is wel heel veel,’ zegt Daniël dan en trekt een frons.
‘Je hebt gelijk, het is ook veel.’ Ik denk even na en besluit dan de KNO-arts te verzetten. Dat is geen hoge nood en kan ook makkelijk in januari of februari. Laten we vooral ruimte in de agenda houden om te genieten van dat goede nieuws dat hij straks niet meer naar de ortho hoeft!

tijdschrift Lotje&coAls ouder moet je het maar kunnen blijven opbrengen, die zorg elke dag weer. In alle nummers van Lotje&co komt dit wel aan bod. Heb jij ze al?