niet naar school

Wat als je kind niet naar school mag?

Jippie, de scholen zijn weer open! En de middelbare scholen bereiden zich voor. Er is al veel over gezegd en gepraat deze week. Toch is er een groep kinderen en ouders, waar we graag aandacht voor vragen. En die we vooral oproepen om hun ervaringen te delen.

In alle discussies en gesprekken over het weer naar school gaan, zijn er ouders die opgelucht en blij zijn dat hun kind weer naar school of naar het dagcentrum mag. Andere ouders zijn bezorgd. Hun kind heeft een kwetsbare gezondheid, ze zijn zelf ziek, of er is een brus die extra vatbaar is voor het virus. In overleg mogen kinderen thuisblijven. De onderwijsinspecteur komt niet langs.
Maar er zijn ook ouders van wie het kind niet naar school mag. Omdat hun snottebel vanwege de hooikoorts  of chronisch verkoudheid, opeens verdacht is. Of omdat de ambulant begeleider die deze kids begeleidt, de klas niet meer in mag; de school wil geen extra volwassene op de groep. En met de weigering de AB-er toe te laten, mag ook het kind niet komen.

Ervaringen

Stichting Downsyndroom heeft de ervaringen verzameld van deze ouders. Een paar voorbeelden: ‘Onze dochter Annemarijn (3 jaar) heeft een begeleidster die haar op het kinderdagverblijf ondersteunt. Die helpt de leidsters met gebaren etc. Helaas mag de begeleidster nu niet meer naar binnen.’
Of: ‘Ook onze zoon Siem, 5 jaar, wordt geweigerd op school vanwege zijn “chronische” loopneus/ snottebel. Siem is al vanaf zijn geboorte bekend met KNO-problemen en een aanhoudende loopneus/ snottebel. Siem zit op speciaal onderwijs en ondanks dat je juist daar een stukje maatwerk van mag verwachten, is dat er dus niet.’

Kinderartsen

Op de website van het RIVM staat nu een speciale pagina over langdurig verkouden kinderen.  Ook de Nederlandse Vereniging voor Kinderartsen heeft zich erover uitgesproken en is in gesprek met Jaap van Dissel van het Outbreak Management Team. 

Oproep

Toch lopen ouders nog steeds tegen dichte deuren aan. Protocollen worden te strikt toegepast. Daarom heeft Ieder(in) een meldpunt geopend, waar ouders hun ervaringen kwijt kunnen. Als jij jouw verhaal deelt, kunnen Ieder(in) en andere organisaties onze stem laten horen.

Silvie voelt een steek van jaloezie als ze al die schoolkinderen voor haar raam voorbij ziet komen.